SHANTOM
Πολυχώρος Πολιτισμού & Τεχνών
Σμάρω Στεφανίδου-Λήδα Shantala

Τριπόλεως 35Α & Ευβοίας, 152 31 Κ. Χαλάνδρι
(στάση ΜΕΤΡΟ "Χολαργός", γραμμή 3) τηλ. 210-6717529



ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ (Οriental dance)

 

 

ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΜΕ ΔΥΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ:

Τάξη Νέλλης Ρουμελιώτη: Τρίτη (αρχαρίων 19.30-20.30), Πέμπτη (προχωρημένων 19.30-21.00)

Τάξη Ιρένε Μαραντέϊ: Σάββατο (αρχαρίων 18.15-19.15 και προχωρημένων 19.15-20.15).

O ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑΣ

Dina in Cairo
Μεσογειακός χορός γονιμότητας με ρίζες που χάνονται βαθειά στο χρόνο. 'Υμνος στη δύναμη και τη σαγήνη της αρχέγονης Θεάς Μητέρας. Απελευθερώνοντας μυϊκές αλλά και εσωτερικές ακαμψίες και εντάσεις, προτείνει τρόπους δυναμικής έκφρασης της θηλυκής ενέργειας μέσα από τη χαρά του ρυθμού. Ιδανικός για τη σύγχρονη γυναίκα, τη βοηθά να ξαναβρεί την επαφή με τη φύση της, που η σημερινή «τεχνολογική» εποχή συχνά υποβαθμίζει και καμιά φορά τείνει να εξαλείψει. Η πρακτική του χορού αυτού

. βελτιώνει το μυϊκό τόνο και το συντονισμό,
. μαθαίνει τη γυναίκα κάθε ηλικίας να κινείται αρμονικά, με κομψότητα και χάρη, σε κάθε στιγμή της ζωής της,
. χαρίζει αυτοπεποίθηση,
. καταπολεμά τη μελαγχολία

ΜΙΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΑΙΩΝΩΝ

Επί αιώνες ο χορός αυτός εκτελείτο από γυναίκες για γυναίκες, στα πλαίσια χαρμόσυνων τελετών όπως οι γάμοι. Λέγεται μάλιστα οτι οι κινήσεις αυτές διδάσκονταν στα κορίτσια γιατί διευκολύνουν τον τοκετό. Φυσικά, η σχέση τους αυτή με το θηλυκό μέρος κάθε γυναίκας τις κάνει και πολύ ελκυστικές, εξ ου και η χρήση τους, αργότερα, ως χορών σαγήνης. Πολυ διαδεδομένοι ήσαν οι χοροί αυτοί και στις γαμήλιες πομπές καθώς και στις γιορτές των αγίων. Εννοείται πως τότε οι χορεύτριες ήταν ντυμένες με κανονικά, μη αποκαλυπτικά, γιορτινά ρούχα.
Η εμφάνιση του χορού αυτού ως μέσου διασκέδασης των ξένων είναι φαινόμενο σχετικά πρόσφατο, του 19ου και κυρίως του 20ού αιώνα, κατά τον οποίο – με την αγοραία (περιφρονητική) ονομασία «χορός της κοιλιάς» που ευτυχώς σήμερα έχει σχεδόν εντελώς εγκαταλειφθεί - μπήκε και στα καμπαρέ, στα εστιατόρια αλλά και στον κινηματογράφο. Αποκτώντας νέο ρόλο, πήρε και νέα μορφή: μιά φανταχτερή, θεατρική μορφή, επηρεασμένη κινησιολογικά από το μπαλλέτο και ενδυματολογικά από τις «εξωτικές» ταινίες του Χόλλυγουντ.
Τότε ήταν που έκανε την εμφάνισή της και η αμερικάνικης προέλευσης «στολή» «σουτιέν με πούλιες +ζώνη γοφών+σκιστή αέρινη φούστα». Αυτές οι εξελίξεις τον αλλοίωσαν εν μέρει, και τον έκαναν σταδιακά να χάσει την υπόληψή του στις υπερ- συντηρητικές αραβικές χώρες όπως η Αίγυπτος (όπου σήμερα οι χορεύτριες πρέπει να είναι πολύ πιό σεμνά καλυμμένες απ'ό,τι στο παρελθόν) ενώ αντίθετα γνώρισε τεράστια εξάπλωση στις δυτικές όπως η Αμερική, η Γερμανία κλπ.... όπου είναι τώρα μόδα: μιά μόδα όμως που καθρεφτίζει την εσωτερική και πολύ πραγματική ανάγκη των γυναικών να ξεφύγουν από τη στεγνότητα των προτύπων που τους προσφέρει η κοινωνία τους, να ξαναβρούν κάτι που τους λείπει.


ΕΝΑΣ ΧΟΡΟΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ

Επειδή αυτός ο χορός βασίζεται στις φυσικές κινήσεις του γυναικείου σώματος, είναι πολύασφαλής και μπορεί να καταπιαστεί κανείς μ’αυτόν σε κάθε ηλικία, ούτε παίζει ιδιαίτερο ρόλο η σωματική διάπλαση. Είναι ένας από τους ελάχιστους χορούς για τον οποίο δεν είναι απαραίτητο να είσαι νέα ή λεπτή, και μάλιστα σύμφωνα με μερικούς, είναι επιθυμητό να διαθέτει κανείς πλούσιες καμπύλες, οι οποίες τονίζουν περισσότερο τις κινήσεις.
Η διαφορά του αιγυπτιακού ανατολίτικου από τον τούρκικο είναι αφ'ενός οιNagwa Fouad μικρότερες κινήσεις, και μικρότερα βήματα, χωρίς πολλή μετακίνηση στο χώρο, και η μεγαλύτερη δουλειά που γίνεται στους γοφούς και όχι τόσο στα χέρια, στην κοιλιά και τα πέπλα. Αλλά το σημαντικότερο είναι πως δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στη συμφωνία με το ρυθμικό μέρος του τραγουδιού, ώστε το κορμί της χορεύτριας (ή του χορευτή, γιατί στη Μέση Ανατολή όπως και στην Ελλάδα βλέπει κανείς συχνά να τον εκτελούν και άνδρες) να ακολουθεί και να συνομιλεί με τα κρουστά πολύ περισσότερο απ'ό,τι τη μελωδία. Αυτό του δίνει μιά δυναμική, χροιά, γεμάτη ζωντάνια και ενεργητικότητα.
Στο Shantom διδάσκεται ο αυθεντικός αραβικός (αιγυπτιακός) χορός όπως τον χορεύουν οι γυναίκες της πόλης και της υπαίθρου όταν είναι μεταξύ τους, σε γάμους, γιορτές, πανηγύρια κλπ...., αλλά και όπως διαμορφώθηκε τον 20ό αιώνα στα θέατρα και κυρίως κατά τη χρυσή εποχή του αιγυπτιακού κινηματογράφου από μεγάλες σταρ όπως η Σάμια Γκαμάλ, η Ταχέϋα Καριόκα, η Νάγκουα Φουάντ και η Σοχέϊρ Ζάκι. Επίσης τεχνική με πέπλο και μπαστούνι.

ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΜΑΣ

Νέλλη Ρουμελιώτη

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Από 5 έως 12 ετών ασχολήθηκε με την ενόργανη γυμναστική. Συνέχισε με μπαλέτο, έπειτα φλαμένκο (όπου έχει αποκτήσει τα 5 πρώτα διπλώματα από τη Spanish Dance Society) και σύγχρονο χορό. Έκανε μαθήματα αρχαίου Ελληνικού χορού, δημιουργικής κίνησης και αυτοσχεδιασμού που εμπνέονται από την ελληνική ποιητική μυθολογική παράδοση βασιζόμενα στη μέθοδο της Ruby Ginner.
Το 2006 απόκτησε τον τίτλο της επαγγελματία χορεύτριας δίνοντας, για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το «arangetram» στο Shantom και παίρνοντας το επαγγελματικό δίπλωμα διδασκαλίας στον Ινδικό κλασσικό χορό Bharata Natyam. Πηγαίνει συχνά στην Ινδία και κυρίως στο Τσεννάϊ (Madras) της Νότιας Ινδίας, όπου παρακολουθεί μαθήματα χορού και έκφρασης (abhinaya).
Επίσης από το 2000 ειδικεύτηκε στον αυθεντικό παραδοσιακό Αιγυπτιακό χορό και στα 4 στυλ του: folk, classical, baladi, zar, σπουδάζοντας την τεχνική και τη θεωρητική πτυχή τους (μουσική, ιστορία χορού, ενδυματολογία, τεχνικές διδασκαλίας), αλλά και την ιδιαίτερη ερμηνεία του καθενός, παίρνοντας δίπλωμα διδασκαλίας από το εξωτερικό. Επιπλέον έχει διδαχθεί τσιγγάνικο αιγυπτιακό χορό (Ghawazee), χρήση πέπλου για το Classical ρεπερτόριο, Βaladi πέπλο, μπαστούνι και ζήλια. Παρακολουθεί κάθε χρόνο σεμινάρια αιγυπτιακού χορού από διεθνείς ερμηνεύτριες στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Γερμανία και έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις ως χορεύτρια και χορογράφος.

Έχει πτυχίο Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στη συνέχεια απόκτησε Master Αστροφυσικής-Αστρονομίας-Μηχανικής από το Φυσικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών και δεύτερο Master στη Στατιστική από το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών όπου είναι σήμερα υποψήφια διδάκτωρ.

Διδάσκει Bharata Natyam στο Shantom από το 2006 καθώς επίσης παραδοσιακό αιγυπτιακό χορό στο Shantom και σε άλλες σχολές.

Ιρένε Μαραντέϊ

Γεννήθηκε στη Ρώμη Ιταλίας, μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε κλασικό μπαλλέτο επί 12 χρόνια στη σχολή Γιάννη Μέτση, κλασικό τραγούδι και πιάνο επί 10 χρόνια στο Ωδείο Αθηνών και το Atheneum, γιόγκα επί 10 χρόνια με τη Λήδα Shantala. Tελείωσε τη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη, έχει πτυχίο Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Ρώμης. Είναι απόφοιτος Μεθόδου Σίλβα, κατέχει Ρέϊκι β’ βαθμού και πτυχίο υπνωτίστριας (Hypnovision course με τον Burt Goldman, Advanced hypnotherapy course με τη Vicky Ross, σεμινάριο υπνοθεραπείας σε προβλήματα υγείας με το Dr. Δημήτρη Κίμογλου). Ολοκλήρωσε τρίχρονη εκπαίδευση στο τουμπελέκι και στα ζήλια στο τμήμα κρουστών του Μουσείου Λαϊκών και Παραδοσιακών Οργάνων με τη Μαρία Νούσσια. Έχει δουλέψει ως τραγουδίστρια σε μπουάτ, επί 10 χρόνια ως ηθοποιός θεάτρου και βοηθός σκηνοθέτη (των Δημήτρη Ποταμίτη και Βασίλη Παπαβασιλείου), επί 8 χρόνια είχε δική της εκπομπή στο Γ' Πρόγραμμα για το έντεχνο τραγούδι, έχει διδάξει χορό και χορογραφία σε σχολές της Αθήνας αλλά και στην επαρχία.

Ανατολίτικο χορό ξεκίνησε με τη Ρέα τη δεκαετία του '80. Μετά από διάλειμμα 20 χρόνων - γάμους, παιδιά και τα συναφή - τον ξανασυνάντησε το 2003 και αυτή τη φορά αφιερώθηκε σ'αυτόν εντατικά, δουλεύοντας με την Πέννυ Μπαΐλη,τη Sabah, τη Νέλλη Ρουμελιώτη, αλλά κυρίως με τη Marina of Athens και τη Maria Aya. Παρακολούθησε, παράλληλα σεμινάρια επιμόρφωσης με δασκάλους απ'όλο τον κόσμο: Suha Azar, Morocco of New York, Λίττα Πέτρου, Ann Ashcroft, Ma Prabhu Erasmia, Suha Azar, Χρυσάνθη Sahar, Morocco, Ahmed Fakri, Yelena, Athena Najat, Amira Balkis, Natalia Kuzminaκ.ά.

Από το 2006 το χορό αυτό στο Shantom και αλλού. Σήμερα ετοιμάζει το πρώτο βιβλίο στην Ελλάδα για τον ανατολίτικο χορό.




Τελευταία ενημέρωση της σελίδας: 17 Σεπτεμβρίου 2015