ΘΗΣΕΑΣ

   

 


Συντελεστές
Συγγραφή του μύθου:

Λήδα Shantala
Φωνή αφηγητή:
Λήδα Shantala
Χορογραφία:
V.P. Dhananjayans,
Smt Kalanidhi Narayanan,
Λήδα Shantala
Μουσική σύνθεση:
Shanta Dhananjayan,
T.K. Padmanabhan
Οι ηχογραφήσεις έγιναν
σε στούντιο στο Τσένναϊ (Μαντράς) της Ινδίας
Σκηνικά/Εκτέλεση:
Κώστας Μαθιουδάκης,
Μάνος Παρμαξίζογλου
Ενδυματολογικό design:
Λήδα Shantala
Κοστούμια:
Gopal
Σκηνικά αντικείμενα:
Κατερίνα Βαρβαρέσσου, Μάνος Παρμαξίζογλου
Μάσκα:
Nandan of
Chollamandalam
Φωτισμοί:
Λήδα Shantala

Ερμηνευτές:
Λήδα Shantala,
Philippa Λελούδα,
Γιάννης Παπανικολάου


Παρουσίαση

Μιά ελληνο-ινδική παραγωγή βασισμένη στο μύθο του Θησέα, που συνδυάζει ελληνική ποίηση με τα εκφραστικά μέσα του ινδικού χορού Μπάρατα Νάτυαμ. Τον ποιητικό λόγο έγραψε, απαγγέλλει και χορεύει η Λήδα Σάνταλα. Η μουσική έχει συντεθεί ειδικά για την παράσταση.
Η καλλιτέχνις ενσαρκώνει δύο διαφορετικούς ρόλους: του αφηγητή μυθοποιού και της χορεύτριας. Ο αφηγητής, φορώντας μιά απρόσωπη λευκή μάσκα, διηγείται με τελετουργικές κινήσεις τα γεγονότα, ενώ η χορεύτρια, με λυρισμό και δυναμική, εμβαθύνει την ποιητική ουσία των κειμένων. Χορεύει το μύθο μέσω της εκφραστικής γλώσσας των χεριών και της παραδοσιακής μιμικής τέχνης. Τα επεισόδια χωρίζονται μεταξύ τους από καθαρώς χορευτικά ιντερμέδια, που συνδυάζουν ρυθμική τέχνη των ποδιών και γεωμετρικές φιγούρες.
«Τι κρίμα που χάνουμε τα νοήματα!» «Μας λείπουν τα κλειδιά για να καταλάβουμε» «Είναι πανέμορφος χορός, όμως κάπου χαθήκαμε».
Πράγματι, η τέχνη του Μπάρατα Νάτυαμ είναι πολυδιάστατη και συνδυάζει το ταλέντο του παραμυθά, το παίξιμο του ηθοποιού, την τεχνική δεξιοτεχνία του χορευτή, την ποιητική έκφραση της μιμικής, την πληθώρα των κινήσεων, τη δύναμη και την πολυπλοκότητα των ρυθμών, με μιά ανείπωτη αίσθηση ομορφιάς.
Για να γίνει λοιπόν αντιληπτή αυτή η πολυμορφία του ινδικού χορού, δύο τύποι «εμποδίων» θα πρέπει να ξεπεραστούν
Πρώτα απ’όλα η μη κατανόηση των θεμάτων. Ο ινδικός χορός στηρίζεται σε μύθους που είναι πασίγνωστοι στο ινδικό κοινό, μιά και αποτελούν μέρος της παράδοσής του. Η δεύτερη δυσκολία, είναι η μη κατανόηση της συμβολικής γλώσσας των χεριών.
Αυτές τις δυό δυσκολίες λοιπόν έρχεται να ξεπεράσει αυτή η παράσταση, παρέχοντας στο ευρωπαϊκό κοινό μέρικές από τις πληροφορίες που αυτονόητα κατέχει ένας Ινδός θεατής, ώστε η τέχνη αυτή να μπορέσει να μπεί μέσα του, ξεπερνώντας το πρόβλημα της «γλώσσας»
Τον ποιητικό μύθο έγραψε η Λήδα Shantala, αναφερόμενη στο μυθικό Θησέα. Άλλωστε οι μύθοι δεν έχουν πατρίδα, είναι διεθνείς, πανανθρώπινοι, και τρέφονται από τις ίδιες ρίζες. Τον «αφηγείται» με συνοδεία μουσικής ειδικά γραμμένης για την παράσταση, με παραδοσιακά όργανα της Νότιας Ινδίας. Μέσω της εκφραστικής γλώσσας των χεριών και σε συνδυασμό με την τεχνική των ποδιών, δημιουργεί μιά ονειρική ατμόσφαιρα, όλο φαντασία και συναίσθημα. Τα κοστούμια, που έγιναν στην Ινδία, αποτελούν μιά ξεχωριστή δημιουργία, που σέβεται την παράδοση τόσο της Ινδίας όσο και της αρχαίας Ελλάδας


Η υπόθεση του έργου


Μέρος Α’

Επίκληση στο Θησέα, το μυθικό ήρωα που συμβολίζει το «δρόμο» προς την εσωτερική απελευθέρωση.
Συνάντηση του Αιγαία με την Αίθρα στην Τροιζήνα.
Γέννηση του Θησέα.

Πρώτα κατορθώματα του νεαρού ήρωα. Ο Θησέας ξεκινάει για την Αθήνα. Αντιμετωπίζει νικηφόρα ληστές και τέρατα που μάστιζαν την περιοχή. Στο παλάτι, η Μήδεια προσπαθεί να τον δηλητηριάσει, αλλά ο Αιγαίας αναγνωρίζει πως πρόκειται για το γυιό του.

Μέρος Β’
Γέννηση του Μινώταυρου

Ο Μίνωας παίρνει Αθηναίους εφήβους για βορά στο Μινώταυρο. Ανάμεσά τους κι ο Θησέας. Σύγκρουση Θησέα-Μίνωα μέσα στο πλοίο.
Ο Θησέας καταδύεται στο υγρό βασίλειο του Ποσειδώνα για να ξαναβρεί το χαμένο του δαχτυλίδι
Στην Κρήτη, η Αριάδνη ερωτεύεται τον Θησέα και του δίνει το μίτο που θα τον οδηγήσει έξω από το λαβύρινθο.
Ο Θησέας σκοτώνει το Μινώταυρο. Επιστρέφει στην Αθήνα, αφού εγκαταλείψει την Αριάδνη στη Νάξο
Ο Αιγαίας, νομίζοντας πως ο γυιός του είναι νεκρός, πέφτει στη θάλασσα.
Ο Θησέας ανακηρύσσεται βασιλιάς των Αθηναίων.

ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

 

 

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

«Στο θεατράκι της Ελληνοαμερικανικής ΄Ενωσης είχα την τύχη να δω μιά ενδιαφέρουσα παράσταση της Λήδας Σάνταλα. (…)Δεν είμαι ειδικός του χορού για να εκτιμήσω τις ικανότητες της Λήδας Σάνταλα. Ομολογώ όμως πως εντυπωσιάστηκα από τις προτάσεις και τις προοπτικές μιάς τέτοιας εκφραστικής γλώσσας. Ας την προσέξουν οι ανοιχτομάτηδες.»
Κώστας Γεωργουσόπουλος, «ΤΑ ΝΕΑ», Πέμπτη 6 Νοεμβρίου 1986

«Όσο παράδοξο κι αν φαίνεται, πολλά είναι τα κοινά χαρακτηριστικά του ινδικού χορού με τον αρχαίο ελληνικό (…) η Λήδα δείχνει με το χορό της οτι όχι μόνο έχει ξεπεράσει κάθε τεχνική δυσκολία, αλλά κάνει μιά νέα τομή, προχωρεί τόσο ώστε να ταυτίζεται απόλυτα με το λυρικό λόγο. Το σώμα της γίνεται το ίδιο, μουσικό όργανο που πάλλεται. Διαυγής και τολμηρή μετουσιώνει τη μουσική σε μιά διαδοχή μορφών εύληπτων κι αναμφισβήτητων. Μέσα σ’αυτό το πλαίσιο ξετυλίγεται ο μύθος του Θησέα. Καίρια η στίξη κι ο όγκος υπολογισμένος με γνώση και ευαισθησία. Από τη γέννηση μέχρι την επιστροφή στην Αθήνα, η χορογράφος παραθέτει ένα πλέγμα αφηγηματικής κίνησης και παντομίμας με καλά μελετημένη δομή και δραματική ενέργεια.»
Μίρκα Δημητριάδη-Ψαροπούλου «ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ»

«Η Λήδα, πεπειραμένη πιά και έξοχη, όπως πάντα, ερμηνεύτρια ινδικών χορών, αποφάσισε αυτή τη φορά να δώσει τον αρχαίο ελληνικό μύθο με τα εκφραστικά μέσα που της έχουν διδάξει οι μεγάλοι Ινδοί της δάσκαλοι. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά συναρπαστικό. (…) Το κοινό γοητεύθηκε και ενθουσιάστηκε γιατί η μεταφορά αυτή του μύθου δημιούργησε ένα μείγμα ινδικής μαγείας και αρχαιοελληνικής λιτότητας που κανείς δεν περίμενε να αποτελεί ένα τόσο ομοιογενές σύνολο. Σ’αυτό συνέβαλαν το θαυμάσιο κοστούμι (που η ιδέα του οφείλεται στην ίδια, όσο κι αν το εξετέλεσε ειδικευμένος Ινδός), κάτι ανάμεσα στην ινδική θρησκευτική παράδοση και στο Θεόφιλο!»
Ροζίτα Σώκου «Απογευματινή», Σάββατο, 4 Απριλίου 1987

«(…) το θέαμα και το ακρόαμα προχθές ήταν αναπάντεχα γοητευτικό Σε ένα λιτό, αλλά ατμοσφαιρικό, ντεκόρ, ένα μουσικό ιδίωμα και ένα τραγούδι που γίνονταν άμεσα σαγηνευτικά και ευκολόληπτα. Μέσα σε άψογους φωτισμούς και καλόγουστο κοστούμι, η Λήδα Σάνταλα έπραξε κάτι απλό σαν το αυγό του Κολόμβου. Μας ανέλυσε τη μυθολογική, ιστορική, συμβολική και πρακτική μορφή του ινδικού τρόπου χορο-έκφρασης, χωρίς ούτε μιά στιγμή να γίνει βαρετή, ακαδημαϊκή ή ακατανόητη. Πώς; Πολύ απλά και με σαφήνεια. Η ορθόφωνη και μικροφωνικά καλοπλασαρισμένη φωνή της μας διηγιόταν το ιστορικό του Θησέα. Συγχρόνως η ίδια εκτελούσε τα όσα έλεγε η φωνή «οφ», φορώντας μιά απρόσωπη αλλά συμπαθητική λευκή μάσκα. Ύστερα, αφαιρώντας το δαφνοσκεπασμένο προσωπείο, χόρευε κάτω από ηχογραφημένα τραγούδια και μουσικές (ράγκα, μελωδίες και ρυθμούς της Νότιας Ινδίας, λέει το πρόγραμμα) τα όσα μας είχε αφηγηθεί και με λιτές κινησιολογικές γραμμές αποδώσει στο πρώτο μέρος της εκάστοτε σκηνής.
Αν αυτό μοιάζει απλοϊκό, σας πληροφορώ οτι δεν ήταν καθόλου. Γιατί, πολύ έξυπνα και διορατικά, συνδυάζει το γνωστό με το άγνωστο, το καινούργιο με το τετριμμένο. Η σπουδή στην προετοιμασία φάνηκε στην κάθε θεατρική λεπτομέρεια, που αποδόθηκε λειτουργικά και ρευστά. ΄Ηταν μιά εμπειρία γοητευτική που έπαιρνε προεκτάσεις πολιτιστικού και επιμορφωτικού ντοκουμέντου – σε συνδυασμό με την αναψυχή. Η ίδια η Λήδα Σάνταλα είναι ένα πλάσμα άπειρα χαρισματικό. Μόνη της τόσην ώρα στη σκηνή, σε αυτό το one woman show, μας καθήλωσε στο κάθισμα, μας μαγνήτισε, μας απορρόφησε. Είναι πανέμορφη, γλυκιά, με έντονη προσωπικότητα. Δεν την είχα ξαναδεί, αλλά θα την ξαναδώ. Φοβούμαι οτι έγινα φανατικός οπαδός της.»
Ανδρέας Ρικάκης «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», Σάββατο 11 Απριλίου 1987


Αρχική Λήδα Shantala | Σύντομο βιογραφικό | Χοροθέατρο | Ταξίδια | Shantom | Γιόγκα | Iνδικός χορός
Χοροθεραπεία |
Ενοικίαση αιθουσών | Τα ΝΕΑ μας | Μαθήματα | Εβδομαδιαίο πρόγραμμα| Σεμινάρια
Εναλλακτικές θεραπείες | Εκδηλώσεις | Οδηγίες πρόσβασης | Sitemap | Credits | Home


Τελευταία ενημέρωση της σελίδας: 10 Aυγούστου 2006